ประวัติความเป็นมา

เมื่อ ปี พ.ศ. 2536 คณะผู้วิจัยจากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ซึ่งประกอบด้วยอาจารย์จาก คณะ แพทยศาสตร์ และวิศวกรรมศาสตร์ โดยมี รศ.นพ.วิทูร ลีลามานิตย์ เป็นหัวหน้าโครงการ ได้จัดทำโครงการวิจัย เพื่อขอทุนสนับสนุนวิจัยและพัฒนาให้โครงการเครื่องกระตุ้นไฟฟ้า สำหรับรักษาผู้ป่วยกลืนลำบากจาก ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ คณะผู้วิจัยได้รับความกรุณาสนับสนุนเป็นอย่างดียิ่งจากศูนย์ฯและมหาวิทยาลัย ในการทำวิจัยซึ่งเป็นนวัตกรรมจนกระทั่งประสบความสำเร็จ ได้เครื่องต้นแบบเครื่องกระตุ้นไฟฟ้าชนิดลำดับก่อนหลังสำหรับรักษาผู้ป่วย กลืนลำบากหรือเครื่องช่วยกลืน สำหรับใช้รักษาผู้ป่วยอย่างได้ผล การที่คณะผู้วิจัยของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์สามารถจัดทำโครงการวิจัยสห วิทยาการที่เรียกว่า วิศวกรรมชีวการแพทย์ หรือ Biomedical Engineering ซึ่งมีลักษณะของความร่วมมือร่วมแรงในการวิจัยชนิดข้ามสาขาวิชาเพื่อสร้าง องค์ความรู้และนวัตกรรมใหม่ เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีทางการแพทย์ให้สามารถพึ่งตนเองได้ ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และ คอมพิวเตอร์แห่งชาติ ในสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ และมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จึงเห็นพ้องต้องกันในการจัดตั้งสถาบันเครือข่ายทางวิศวกรรมชีวการแพทย์ ขึ้นที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นแบบอย่างของสถาบันวิจัยสหวิทยาการ สถาบัน วิศวกรรมชีวการแพทย์ได้ดำเนินการจัด ตั้งเป็นสถาบันเครือข่ายวิจัยเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2543 ภายใต้ความตกลง ระหว่างสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เพื่อให้เป็นหน่วยงานหลัก ในการสร้างและพัฒนาเครือข่ายวิจัยตลอดจน จัดการประชุมแห่งชาติประจำปี และจัดอบรมเชิงปฏิบัติการทางวิศวกรรมชีวการแพทย์ เพื่อถ่ายทอดเทคโนโลยี นอกจากนั้นสถาบันฯยังมีภาระกิจในการสร้างงานวิจัยและพัฒนาบุคลากร ซึ่งงานวิจัยได้พัฒนาต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 จนสามารถสร้างนวัตกรรม จดสิทธิบัตรทั้งในและต่างประเทศ และกำลังจะดำเนินการจดสิทธิบัตรและสร้างต้นแบบเชิงพาณิชย์อีกหลายรายการ